Liars go black and white!

Pretty Little Liars de Amerikaanse spannende tienerserie gebaseerd op boeken van Sara Shepard en is bezig met haar vierde televisie seizoen. (Ken je de serie niet klik hier voor een promo.) Voor episode nummer negentien genaamd ”Shadow Play” hebben ze iets bijzonders in petto. Namelijk een hele aflevering in zwart wit!

                      Foto: ABC Family
De aflevering is ontstaan door een ideeën pitch van ABC Family zelf (de zender waar PLL in de USA op te zien is). ABC Family had in hun beurt weer geluisterd naar de fans en hun reactie op het visuele gevoel van de serie.  Tevens geven ze ook een ode aan de filmmakers van Hitchcock en Noir. In de aflevering wordt de kleurverandering verklaart door de lichamelijke/geestelijke toestand van Spencer die het na een aantal slapeloze, A-research en pillen slikkende nachten niet allemaal meer op een rijtje heeft. Ze raakt de realiteit kwijt en bevindt zich enkele seconden later in een zwart-wit dimensie en haar versie van de realiteit. 

pretty-little-liars-shadow-play-ashley-benson-lucy-haleFoto: ABC Family
Joseph Dougherty, o.a. director, producer en schrijver van de serie, vertelt hierover ”It’s different than everything we have done so far (on Pretty Little Liars) but so far it looks wonderful. I feel really good about it. It’s not a joke. It’s not a gimmick. It had to have a raw emotional base and basically be a beautifully photographed black and white episode.”


Foto: ABC Family
Zelf ben ik ook erg benieuwd naar de aflevering. Tevens heb ik zelf weinig tot geen zwart/wit films bekeken (wel de boefjes!). Shame on me! Ik hoop dan ook dat ik mij in de 1940’s kan gaan wanen met deze aflevering. Het haar, de make-up en de kleding zien er in iedergeval prachtig uit!

1392066703000-PLL-film-noir-2 LUCY HALE TROIAN BELLISARIO Pretty-Little-Liars-Black--White-Episode-PicturesFoto’s: ABC Family
De speciale black-and-white aflevering ‘Shadow Play’ van Pretty Little Liars is vanavond in de USA op tv. De Nederlandse fans moeten dus nog een nachtje wachten. Wel kun je alvast je hart ophalen bij de trailer (kan spoilers! bevatten). Arrivederci!

Advertisements

Good energy

Als ik iemand om half 8 ‘s ochtends met sigaretten en Red Bull zie ontbijten is dat een wereld vol verschil voor mij. Ik rook niet en mijn energiedrank periode heb ik al een lange tijd achter mij gelaten. Ja, ik heb ook even aan de goedkope energiedrank van de AH gezeten. De duurdere Red Bull heb ik zelfs nooit geproefd (ja, serieus). Maar lekker heb ik energiedrank nooit gevonden. Tegenwoordig vind ik het ook gewoon stinken en heb ik liever niet dat het bij mij in de buurt gedronken wordt.  Toen ik de nieuwe ‘Good Energy’ van Royal Club tegenkwam kon ik het niet laten om deze te gaan proeven.

Good Energy

Ik ben Royal Club Goood Energy, een energiedrank met natuurlijke ingredienten, waaronder guarná. De guarnábes bevat nature cafeïne. Ik ben Goood: fris, fruitig en heb een bite.

De lijn bestaat uit drie smaken ‘Rapid Raspberry’, ‘Maximum Mango’ en ‘Unlimited Lime’.  Ik kocht ze voor €0.89,- cent per stuk. De Guaranábes die groeit in de Amazonebekken van Brazilië verzorgt de cafeïne die in alle drie de drankjes zit. De bes bevat een hogere concentratie dan die in koffie, thee of frisdranken gevonden wordt. Guarná wordt gebruikt als middel om prestaties te verbeteren, zowel fysiek als geestelijk. Maar is het ook lekker?

Rapid Raspberry

De Rapid Raspberry is zoet maar niet super zoet. Hij is lekker fris en de guarnábes is niet heel sterk aanwezig. Ik vind hem lekker, ook heeft het drankje geen vervelende na-smaak.

Maximum Mango

Maximum Mango lijkt voor mijn gevoel een beetje op Extran. Alleen dan licht bruisend en ietsje bitterder. Maar verder smaakt hij lekker fruitig.

Unlimited Lime

Unlimited Lime doet mij dan weer denken aan Bitter Lemon. Al is hij wel wat minder bitter voor mijn gevoel terwijl hij wel wat zuurder lijkt doordat ik de limoen/citroen meer proef. Ja, ik ben tevreden over de smaken en het nieuwe alternatief voor energiedrank. Of ik het vaker ga kopen kan ik nu nog niet zeggen. Wel vind ik het een leuke toevoeging in het schap. Ciao bella!

Sugar bomb sweet

Keer op keer als ik bij de Douglas was leidde mijn zintuigen mij naar de ‘I love…’ lijn toe. Ik ging pas weg als ik ze allemaal besnuffeld had en mijn top-3 had samengesteld. I love strawberries & milkshake eindigde altijd wel op nummer één of twee. Toen ik ik de hele lijn bij de Superdrug (ergens) in Groot Brittannië veel goedkoper tegenkwam kon ik het niet laten om de hele lijn te kopen. Dat had ik toen ook meteen gedaan. Maar ben ik er nog steeds zo tevreden over nu de douchegel bijna op is?

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Nee, eigenlijk niet. Ik ben blij dat ie aan het einde van zijn Latijn is. Volgens mij zit er naast aardbei en milkshake nog tientallen suikerspinnen, cup cakes, taarten en een kilo suiker in. In het begin vond ik lekker. Alleen ging het gevoel van douchen met een cup cake overheersen. De douchepuff leek gesmolten te zijn door al het suiker.

De hele lijn bestaat uit een  douchegel, body scrub, body butter en een glossy lip balm. En met super teksten als deze ”Fall in love again; there’s something about the super smoothness of my thick creamy aroma, united with a burst of fresh strawberries, that leaves your senses elated and your tastebuds-a-tingling!” ben ik snel verkocht!

a little bit of me + a whole lot of you = one super duper smile!

De combinatie van de scrub en douchegel ging nog wel, de meeste geuren worden door het water toch weer weggespoeld. Maar toen ik één keer de body butter na het douchen gebruikte leverde dat geen goede ervaring op. Nee, ik werd er kotsmisselijk van en ging serieus bijna over mijn nek. Dit was de volgende ochtend nog niet verdwenen helaas. De body butter heb ik na dat ‘incident’ ook niet meer gebruikt. De lip butter moet ik nog gaan gebruiken maar ik denk dat ik de zoete geur wel kan waarderen op mijn lippen. Mijn advies: laat de body butter voor wat hij is, de body scrub en douchegel zijn een prima combinatie maar gebruik het niet te lang achter elkaar. Thuis staat nog één ‘I love Raspberry & Blackberry’ douchegel op mij te wachten. Ik ben benieuwd of mijn mening hierover ook gaat veranderen. En helaas ben ik opnieuw verkocht geraakt aan nieuwe smaken van de ‘I love…’ lijn toen ik de prijzen opzocht. Come to mommy ‘Vanilla & ice cream and Peaches & cream’. Zucht. Arrivederci!

Bath- & Showercream Showergel
€ 6,95 / 500 ml
Exfoliating Shower Smoothie Bodyscrub
€ 6,95 / 200 ml
Body Butter Bodycrème
€ 6,95 / 200 ml
Lippenverzorging
€ 3,95 / 15 ml

Act like a journalist

(Het is even geleden, maar ik ben er weer)

Negen weken van treinreizen, colleges, praktijkweken en tentamens zitten erop. Ja, het eerste semester is officieel voorbij. Was het wat ik er van had verwacht? Ja zeker, ik vond het een leuke en leerzame periode. Ik ben terechtgekomen in een leuke klas, de schoolomgeving is prettig en de docenten zijn enthousiast. Maar heb ik ook nog iets geleerd? Nou, haha. Ik wacht de tentamenuitslag nog even af voordat ik deze vraag bevestig.

Verder hebben wij in twee praktijkweken, die in de vierde en zevende week van de periode plaatsvonden, onze opgedane kennis mogen uitvoeren. Mijn klas zou de eerste week de krant voor NWSNet verzorgen. In de tweede week zouden wij aan de slag gaan voor het web. Na een aftrap van de teamleider van jaar 1 konden wij aan de slag. Dat dit de eerste keer was dat er een praktijkweek plaatsvond was duidelijk te merken. Leerlingen wisten nog niet precies wat er van hun verwacht werd, hoe ze het in praktijk moesten brengen en wat er allemaal moest gebeuren. Dit was voor de docenten precies zo.

Ja, in het begin deden wij maar wat en had het weinig met journalistiek te maken. Na een ingelaste feedback ronde op dinsdagmiddag werd het duidelijk wat wij precies moesten doen. De maandag begon ik op de redactie ‘sport’ die ik na woensdag 12 uur  verruilde voor de redactie ‘economie’. Zelf ben ik al op een aantal redacties geweest en het verbaasde mij hoe goed er een professionele redactionele werksfeer werd gecreëerd. Ja, want als ik het lokaal binnentrad voelde het niet als een gewoon klaslokaal. Nee, ik ging een redactie binnen waar mensen hard aan het ploeteren waren om iets moois af te leveren. Ondanks onze missende ervaring, problemen op de werkvloer, rommelige start en even geen hoofdredacteur hebben wij het toch voor elkaar gekregen om vier prachtige (al zeg ik het zelf) kranten af te leveren. Ik heb in de eerste week o.a. geschreven over de huidige gokwet in de sport, de Afsluitdijk en het faillissement van Oad. Ik heb zelfs te horen gekregen dat onze klas het beste was in print. Elke dag werden de deadlines gehaald en kon er een volledige krant gepubliceerd worden. Dit was bij andere klassen wel is anders.

Voor de tweede praktijkweek werd al het commentaar en advies van de eerste week meegenomen. Dit zorgde voor een aantal veranderingen die zeker te merken waren bij de webredacties. Hierdoor begon de praktijkweek weer een beetje chaotisch en onwennig. Wij wisten weer niet waar we aan toe waren. Ik startte de week bij de ‘Follow Up’. De precieze gedachte achter de redactie was het ene moment super helder en het andere moment super vaag. Tevens waren wij op een andere plek gestationeerd dan de eerste week. Wat mijn concentratie en effectiviteit niet bevorderde. Nee, dit was geen lekker begin. Wel heb ik mij kunnen verdiepen in donoren, want de Donorweek was intussen begonnen. Lees hier mijn verhaal. Helaas heb ik ongeveer alles verkeerd gedaan wat mogelijk was. Ondanks dat heb ik een ontzettend leuk interview gehouden en vond ik het een interessant onderwerp.

Op donderdag werden de redacties omgegooid en kwam ik terecht bij ‘Factchecking’. Dé plek om fabels van feiten te onderscheiden. Ik heb zo’n dertig diëtisten gebeld om te onderzoeken of je kunt afvallen met Instagram. En als kers op de taart kreeg ik nog te horen op vrijdag 25 oktober dat ik de maandag daarop mocht bellen met Marcel Gelauff, de enige echte hoofdredacteur van de NOS! Ik had zo’n vier en een halve week eerder een verzoek ingediend. Ik had niet meer verwacht dat ik groen licht zou krijgen. Voor de praktijkweek was het te laat, maar de missende artikelen in mijn portfolio kon ik hier mooi mee opvullen. En zeg nou zelf, een telefonisch interview met de hoofdredacteur van de NOS is cool. Dat dit mijn slechtste interview ooit was vergeet ik maar al te graag. De ‘uhm’ en ‘eeh’ voerden helaas de boventoon. Ja, dit waren twee intensieve maar leuke weken.

Inmiddels heb ik al drie dagen van de tweede periode erop zitten. Al mijn ervaringen en belevenissen van het eerste semester neem ik mee om herhaling van fouten en toestanden te voorkomen. Zo bevinden mijn schoolboeken zich keurig opgestapeld in een boekenkast in plaats van roekeloos op de grond. Ja, ik neem de trap naar boven en verdwijn niet stilletjes met de lift.

Damn you weather!

Seasons

Als je het over Nederland hebt praat je vaak over het weer. Ja, het weer is onlosmakelijk verbonden aan Nederland. Warmte, kou, regen, hagel, sneeuw, zon en wind. Ja, alles komt voor. In normale omstandigheden maak je vooral de zon mee in de zomer, regen en wind in de herfst en sneeuw en hagel in de winter. Dat is logisch en kun je van op aan. Maar de laatste tijd vind ik het niet meer zo duidelijk. Nee, er is geen logisch verklaring voor te bedenken.

Oké, ja natuurlijk wel. De opwarming van de aarde de stijgende CO2 in de ozonlaag en smeltende gletsjers op de Noordpool. Maar daar ga ik het nu niet over hebben. Nee, ik vraag mij af of je dit herkent? Je begint de dag al vroeg, je wekker gaat bijvoorbeeld al om zes uur, om op alles voorbereid te zijn trek je laagjes aan. Jas, T-shirt, broek en een vest. Om goed voorbereid te zijn heb je de avond van tevoren opgezocht welk weer het die dag zou worden. Na even vlug buiten de temperatuur gevoeld te hebben besluit je om een paraplu mee te nemen en laat je jouw zonnebril thuis. Als je eenmaal in de trein zit en er wel twee keer een bui los barst denk je een goede keuze gemaakt te hebben met je paraplu.

Maar dan rond één uur verandert alles, in plaats van 16/17 graden en kans op een bui, kom je terecht in een strak blauwe lucht en een oase van zon. Ja, daar sta je dan paraat met je paraplu. En nee, dit is niet één keer voorgekomen, elke keer mislukt het weer. Heb je gerekend op een koude dag, sjouw (oké, een beetje overdreven) je voor niets een sjaal mee. Ja, ik heb het nu al iets te vaak meegemaakt. In de regen met een zonnebril en een paraplu of sjaal op een zomerse dag. Mocht het dan gaan losbarsten krijg ik het zelfs voor elkaar om mijn jas te vergeten. Nee, ik ben blij dat de herfst nu echt is begonnen en ik er met een jas en paraplu tegen aan kan. Ook vier ik dat ik geen onnodige accessoires meer mee te sjouwen. Of nou ja, met nog een paar extra zomerse dagen is niets mis. Maar ja, of Nederland daar nog zin in heeft moeten we maar afwachten.

Arrivederci!

Rubik’s Cube

Wat is een bakker zonder een kwaliteits-oven en goed graan? Ja, dat is iemand die op weg is om een meesterbakker te worden maar nog niet beschikt over de juiste materialen. En ja, wat heeft deze bakker hier nodig om een ”Cubes Master” te worden? Nou simpel; een nieuw, schoon en mooi exemplaar! Ja, goed materiaal is nooit weg, zeker omdat dit het behalen van één van mijn ‘goals’ bevordert.

Ik beschikte al over een kubus die ik een keertje ergens voor €0.99 eurocent op te kop had getikt. Alleen door het keer-op-keer uit elkaar halen van de kubus was de kwaliteit sterk achteruit gegaan. De stickers laten los, er zitten zelfs al gaatjes in. En over het algemeen ziet hij er niet meer zo appetijtelijk uit. Graag wilde ik dit keer een ‘echte’ in handen krijgen, toch schrok ik een beetje van de prijs. Ja, waarom zorgt één ander stickertje meteen voor een verdriedubbeling van de prijs? Maar goed, wonder boven wonder zag ik de kubus een week later een stuk goedkoper in de schappen liggen.

Rubik's Cube #1

Tja, en hoe gaat het nu eigenlijk met het oplossen van de kubus? Zal jij je nu vast afvragen. Nou ik ben op weg, haha. Na veel YouTube filmpjes bekeken te hebben denk ik dat het maar houd bij de originele filmpjes van The Rubik’s Cube company. Het is alleen wel heel erg Amerikaans. Tot schaamrood aan je kaken toe. Maar goed, ze leggen daar duidelijk uit welke patronen en bewegingen je moet maken om elk blokje op de juiste plaats te krijgen. Ja, want met simpel draaien tot je een ons weegt kom je nergens. Inmiddels beheers ik een beetje stap één en twee van de handleiding. Dat is een het witte kruis voltooien en zorgen dat de middelste blokjes van boven dezelfde kleur hebben als het middelste vastzittende blokje.

Rubik's Cube #2

Het blijft lastig, maar ik ga mijn best doen.

Ciao bella!

Goals

DRIE, TWEE, ÉÉN GELUKKIG NIEUWJAAR! Páng, boem, knal!
”Mm, oké. Die spoort niet” denk je nu vast.  Ja vooruit, dat ook. Maar dat even terzijde, ik ga het hebben over een traditie die zich vaak voordoet in het gezelschap van bubbels, vuurwerk, oliebollen én je familie die nét iets te diep in het glaasje hebben gekeken.

Namelijk: goede voornemens. Bij mij thuis is het geen traditie. Ook geniet ik altijd openlijk van de berichtgeving rond oud en nieuw en denk stiekem “haha, dat ga je toch niet volhouden”. Nee, oud en nieuw voornemens zijn niets voor mij. Zolang ik nog met een schoolagenda rondloop ga ik er ook niet aan beginnen. Ik rook niet en bezoek de sportschool al twee á drie keer per week (ja, echt waar). Er is dus geen haast bij. Wel bedenk ik sinds een aantal jaar doelen/verbeteringen voor het volgende schooljaar. Vaak als het goed gaat houd ik die ongeveer een maand vol. Niet echt iets om trots op te zijn. Nee, dat kan beter. Misschien miste ik een stok achter de deur, hopelijk geeft het world, wide, web genoeg druk om er iets van te maken en het vol te houden. Ja, immers de hele wereld kan toekijken.  Kijk niet verrast op als je denkt waar gaat dit heen, nee, wen er maar aan.

1. I want to be a blog princess
Voor raad over bloggen moet je niet bij mij zijn. Ja, wat weet ik nou over bloggen, ben net een week begonnen en zit nu fanatiek te tikken aan mijn tweede blogpost. Persoonlijk hoop ik hier veel van te leren. Creatief zijn met woorden en zinnen. Ik wil geuren, kleuren, verhalen en gedachtes over brengen. Een droevig gezicht laten opfleuren. Het zal een tweede natuur moeten worden, ik ga het ontdekken, ademen en leven. Zodoende kan ik uit mijn kinderschoenen stijgen, van een kikker in een prinses veranderen. Tevens kan ik wel een nieuwe verslaving gebruiken en wie weet krijg ik ooit is de kans om de kroon te passen.

2. I want to be a master of organization
Rommelig. Zo kan ik mij het beste omschrijven, ik maak wel gebruik van een aantal soort systemen en manieren om orde te creëren toch schuilt een lichte hoarder in mij. Ik vind het lastig om ‘één’ van iets te hebben. Nee, alle kleuren, vormen en maten wil ik in mijn bezit hebben. En nee, dan heb ik het niet alleen over tassen. Intussen heb ik genoeg nagellak, verzorgingsproducten, papier/notitieboekjes etc. (ehmn, ja), sieraden en geurkaarsen verzamelt. Mijn laatste obsessie sjaals en thee (ja, ben nog steeds serieus). Ja, ik wil orde creëren. Maar hoe ga ik dat doen? Nou, ik ga mij houden aan de triple ”O”! Opmaken, opruimen en ordenen.  Ja, de knop gaat om en ik vier dat ik allang geen nagellak meer heb gekocht. Ja, Peter van de Vorst, ‘There’s no job for you here’!

Goal

3. I want to be a journalist
Ja, ik weet het. Ik loop iets te hard van stapel nu. Het klinkt alleen wat cooler dan ”I want to get my propaedeutics”. Mijn propedeuse dus, minimaal 54 van de 60 punten halen. Het klinkt als een inspannende opgave, dit probeer ik dan ook elke dag te herhalen en er niet te lichtvoetig over na te gaan denken. Nee, met een goede voorbereiding, kennis en tijd kon men bruggen bouwen. Wil ik ook de overkant halen moet ik het blaadje sla laten liggen en gaan voor de bruine boterham met kaas.  Als ik tijdens het proces een beetje in een geek verander kan ik dat alleen maar waarderen. Het geeft alleen maar aan dat ik goed op weg zou zijn. En trouwens geeks zijn hip,  wie wilt Alexander Klöpping nou geen knuffel geven als hij over zijn ‘gekkies’ begint? En waar zouden wij zijn zonder de vier knappe koppen van de The Big Bang Theory?

4. I want to be a genius
De, door de Hongaar bedachte, Rubik’s Cube heeft altijd al mijn interesse gehad. Het vreselijke irritante, onoplosbare magische blokje. Leuk om mee te spelen, maar oplossen is een andere kwestie. Gewoon onmogelijk, terwijl als het kwartje eenmaal naar beneden dondert het volgens mij niet zo super moeilijk is. In mijn omgeving ken ik niemand die hem kan oplossen, nu heb ik het doel gesteld om ‘die’ persoon te worden. Er staan genoeg filmpjes op YouTube. Ja, een jaar om het te leren, nu nog het juiste filmpje vinden en aan de slag!

5. I want to be good
In een wereld die zich meer richt op het individu, anonimiteit en consumptiemaatschappij. Waar mensen zich doormiddel van gadgets en oordoppen afzonderen in een bubbel en geen rekening meer houden met de mensen om zich heen maakt dit mij ongelukkig. Nee, ik ben ook geen heilige, maar over een paar principes beschik ik wel. Mijn muziek staat aan op een normaal geluidsniveau, afval gaat bij mij in de vuilnisbak en probeer ik mensen niet onnodig tot last te zijn. Maar beter kan altijd. Zeker als ik zie dat een bejaarde dame, mét rollator, heel veel moeite zie doen om te bukken en een plasticje van de grond zie oprapen en het in de prullenbak deponeert. In wat voor wereld leven wij? Dit is op elke mogelijke manier verkeerd. Door dit tafereel word ik teleurgesteld in Nederland en mijzelf. Waarom was ik zelf niet te hulp geschoten? Is, ‘het was een kleine afgezette straat en ik kon er niet om heen om te helpen’, een goed excuus? Nee, ik wil voordat mensen van plan zijn om hulp te vragen mij al gemeld hebben.

Maar durf ik ook te roepen tegen jonge, fysieke mensen ‘Gooi je afval in de prullenbak’? Nee, ik denk het niet, bang voor de confrontatie en agressiviteit. Op die momenten zelf kookt het van binnen, maar de juiste argumenten kan ik niet bedenken. Ja, later in de bus wel, “Denk je dat je een goed voorbeeld geeft voor je kind?”, ”Is die twee meter naar de prullenbak nou echt te ver?”, ”Wat als iedereen dit zou doen?”, ”Ben je nou helemaal besodemieterd?”. Ja, dit allemaal voor de moeder die haar blikje energie drank op de grond gooide terwijl er twee meter verderop een prullenbak stond. Nee, dit kan beter, het is een grote stap en ik weet nog niet hoe en wanneer ik die ga maken.

Mocht dit baten en gebeuren er goede dingen, zal ik dit natuurlijk laten weten.

Ciao bella!