Music/Me

Repeat, repeat, repeat enzovoort! Ja, als ik fan ben van een bepaald nummer van een artiest dan komt de repeat knop in Spotify of de handige website Youtube Repeat heel erg goed van pas. Onderweg playback ik zachtjes mee in de trein en thuis gooi ik mijn stembanden goed los. En ja, naar wat voor muziek luister ik dan precies? Rock, pop, poprock, indie, country, balleds en heel veel losse nummers van artiesten die ik tegenkom in films of series.

20141009Bron foto
Ik kan echt genieten van muziek, al zou ik mij een oppervlakkige luisteraar noemen. Ik hou van de sfeer of het gevoel dat een nummer met zich meebrengt. Ik luister naar de woorden, ik weet wat ze betekenen. Maar ik ga niet opzoek naar de betekenis erachter. Het is niet altijd respectvol tegenover de artiest die soms zijn gevoel uit, of zingt over een indrukwekkend deel uit zijn/haar leven. Yeah, I am sorry. Ook schenk ik niet superveel aandacht aan videoclips. Ze kunnen een toegevoegde waarde hebben maar het blijft natuurlijk muziek. Mijn mening: een artiest moet je kunnen raken of meenemen zonder bewegend beeld.

20141009 - 2Bron foto
Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Ik doe dit niet expres, het is niet dat het mij niet boeit. Soms is het ook heel leuk om te weten wat de inspiratie was voor een bepaald nummer. Maar ik vind het ook leuk om mijn fantasie erop los te laten en het een beetje in een grijs gebied te laten. Als alles zo duidelijk is en geanalyseerd blijft er weinig aan de verbeelding over. Terwijl een nummer op verschillende momenten en tijdstippen andere emoties los kan maken. Bij Engelse of helemaal bij Nederlandse nummers kan dit soms wat lastiger zijn. Franse nummers blijven daarvoor een uitkomst. Iedereen kent natuurlijk wel J’me tire van Maître Gims, ik heb wel eens lang geleden gelezen waar het precies over ging. Het is een heel persoonlijk nummer wat gaat over een zwaar onderwerp. Toch blijf hij bij mij gewoon gaan over een nieuwe dure auto die hij heel graag wilt kopen en welke plekken hij allemaal wil gaat bezoeken als hij hem heeft gekocht. Ja, haha. I know, its something different. Arrivederci!

Big Bang the eighth

Pas op, bevat spoilers!

Kunal Nayyar, beter bekend als Rajesh Ramayan Koothrappali, van The Big Bang Theory liet al weten dat de season premiere van het achste seizoen een groot succes was! Achttien miljoen mensen keken er naar de twee eerste afleveringen van het seizoen. Ik heb ze gisteren gezien en moet zeggen dat het even wennen was. Op het einde leg ik uit waardoor dit komt. De eerste aflevering start 45 dagen nadat Penny en Leonard, Sheldon op het station achterlieten.
The Locomotion InterruptionEn ja, de vakantie van Sheldon was wel een beetje aan z’n einde toe. ^^ Leonard to the rescue! Verder heeft Penny een sollicitatiegesprek als farmaceutisch verkoopster bij het bedrijf van Bernadette. Ook zie je hoe het met Stuart is gegaan die tijdelijk bij Howards moeder heeft ingewoond, nadat de comic book store in rook was opgegaan. De tweede aflevering zoemt vooral in hoe het nou precies verder gaat met Sheldon’s carrière in de wetenschap. Want in de string theory zag Sheldon geen toekomst meer. Hieronder een fragment uit de eerste aflevering.

20140924 1

20140924 2

20140924 3

20140924 4

20140924 5

20140924 6

In de Gifjes kun je al een beetje achterhalen waar ik in het begin op doelde. Het nieuwe haar van Kaley Cuoco-Sweeting de actrice die Penny speelt. Ik wist al eerder door foto’s die ik op Twitter en Instagram heb gezien. En ik hoopte vurig dat ze een pruik zou krijgen als ze Penny zou spelen. Zoals ze wel bij Eva van Dongen uit Flikken Maastricht deden toen Angela Schijf de schaar in haar haar had gezet. Natuurlijk het is Kaley’s goed recht om te doen met haar haar wat ze wil. Helaas, en dat is mijn mening, is Penny in één aflevering totaal een ander mens geworden. Over haar acteercarrière wordt niet meer gesproken. Met kort haar en een nette blouse en blazer gaat ze op naar haar sollicitatiegesprek. Ik mis de schattige, grappige, stoere en soms naïve  Penny. Ik hoop dat ik hier aan kan wennen en dat het gaat passen in de komende verhaallijn. Verder was The Big Bang Theory net zo grappig en goofy als vanouds. Ik zeg aye voor de rest van het seizoen! Jullie ook? Ciao bella!

20140924 7

Miss foot

20140731Als een prooi voor marketing kon ik het niet laten om de ”Tristar manicure and pedicure set” voor €4.99 mee te nemen. Ondanks dat ik online naar reviews had gezocht deze niet had kunnen vinden, zou, moest en wou ik het proberen. “Ik schrijf zelf wel de review”, dacht ik. Want wie wil er nou geen mooie (zomer)voeten!

Nou hier komt ie dan. De set geeft zichzelf drie sterren, bevindt zich in een mooi opberg doosje en komt met vijf tools. Als je er twee AA batterijen in stopt is die good to go.

En ja, dat is het op zich wel. Hij werkt. Verder heb je er geen bal aan. De ”tools” lijken er goed uit te zien. Maar de linker twee zijn stukjes plastic, overgoten met een grijs sausje. De middelste is voor je nagelriemen, maar die wil ik uit de buurt van mijn voeten houden. Hij draait wild rondjes, niet handig in de buurt van je nagelriemen.

Verder zijn de laatste twee rondjes leuk voor de show, maar ze doen allemaal niets voor je voeten. Als je een klein beetje druk uitoefent stopt hij al met draaien. En dan bedoel echt een heel, heel klein duwtje.

Tja, ik ging terug naar de winkel, zei dat het achterkantje losliet (was ook zo) en heb hem snel weer geruild en mijn geld terug gekregen. Ja, ik geef toe, ik had waarschijnlijk ook te hoge verwachtingen. Maar je hebt hier echt niets aan. Echt niet. Misschien nog een leuk cadeautje voor je kleine nichtje zodat ze schoonheidsspecialiste kan spelen! Haha. Maar ik blijf een prooi voor marketing, dus ik heb de Scholl Velvet Smooth elektrische voetvijl gekocht. Daar stonden gelukkig wel recensies van online. Later deze week mijn mening daarover!

Buy/Don’t buy

Ciao bella!

Act like a journalist

(Het is even geleden, maar ik ben er weer)

Negen weken van treinreizen, colleges, praktijkweken en tentamens zitten erop. Ja, het eerste semester is officieel voorbij. Was het wat ik er van had verwacht? Ja zeker, ik vond het een leuke en leerzame periode. Ik ben terechtgekomen in een leuke klas, de schoolomgeving is prettig en de docenten zijn enthousiast. Maar heb ik ook nog iets geleerd? Nou, haha. Ik wacht de tentamenuitslag nog even af voordat ik deze vraag bevestig.

Verder hebben wij in twee praktijkweken, die in de vierde en zevende week van de periode plaatsvonden, onze opgedane kennis mogen uitvoeren. Mijn klas zou de eerste week de krant voor NWSNet verzorgen. In de tweede week zouden wij aan de slag gaan voor het web. Na een aftrap van de teamleider van jaar 1 konden wij aan de slag. Dat dit de eerste keer was dat er een praktijkweek plaatsvond was duidelijk te merken. Leerlingen wisten nog niet precies wat er van hun verwacht werd, hoe ze het in praktijk moesten brengen en wat er allemaal moest gebeuren. Dit was voor de docenten precies zo.

Ja, in het begin deden wij maar wat en had het weinig met journalistiek te maken. Na een ingelaste feedback ronde op dinsdagmiddag werd het duidelijk wat wij precies moesten doen. De maandag begon ik op de redactie ‘sport’ die ik na woensdag 12 uur  verruilde voor de redactie ‘economie’. Zelf ben ik al op een aantal redacties geweest en het verbaasde mij hoe goed er een professionele redactionele werksfeer werd gecreëerd. Ja, want als ik het lokaal binnentrad voelde het niet als een gewoon klaslokaal. Nee, ik ging een redactie binnen waar mensen hard aan het ploeteren waren om iets moois af te leveren. Ondanks onze missende ervaring, problemen op de werkvloer, rommelige start en even geen hoofdredacteur hebben wij het toch voor elkaar gekregen om vier prachtige (al zeg ik het zelf) kranten af te leveren. Ik heb in de eerste week o.a. geschreven over de huidige gokwet in de sport, de Afsluitdijk en het faillissement van Oad. Ik heb zelfs te horen gekregen dat onze klas het beste was in print. Elke dag werden de deadlines gehaald en kon er een volledige krant gepubliceerd worden. Dit was bij andere klassen wel is anders.

Voor de tweede praktijkweek werd al het commentaar en advies van de eerste week meegenomen. Dit zorgde voor een aantal veranderingen die zeker te merken waren bij de webredacties. Hierdoor begon de praktijkweek weer een beetje chaotisch en onwennig. Wij wisten weer niet waar we aan toe waren. Ik startte de week bij de ‘Follow Up’. De precieze gedachte achter de redactie was het ene moment super helder en het andere moment super vaag. Tevens waren wij op een andere plek gestationeerd dan de eerste week. Wat mijn concentratie en effectiviteit niet bevorderde. Nee, dit was geen lekker begin. Wel heb ik mij kunnen verdiepen in donoren, want de Donorweek was intussen begonnen. Lees hier mijn verhaal. Helaas heb ik ongeveer alles verkeerd gedaan wat mogelijk was. Ondanks dat heb ik een ontzettend leuk interview gehouden en vond ik het een interessant onderwerp.

Op donderdag werden de redacties omgegooid en kwam ik terecht bij ‘Factchecking’. Dé plek om fabels van feiten te onderscheiden. Ik heb zo’n dertig diëtisten gebeld om te onderzoeken of je kunt afvallen met Instagram. En als kers op de taart kreeg ik nog te horen op vrijdag 25 oktober dat ik de maandag daarop mocht bellen met Marcel Gelauff, de enige echte hoofdredacteur van de NOS! Ik had zo’n vier en een halve week eerder een verzoek ingediend. Ik had niet meer verwacht dat ik groen licht zou krijgen. Voor de praktijkweek was het te laat, maar de missende artikelen in mijn portfolio kon ik hier mooi mee opvullen. En zeg nou zelf, een telefonisch interview met de hoofdredacteur van de NOS is cool. Dat dit mijn slechtste interview ooit was vergeet ik maar al te graag. De ‘uhm’ en ‘eeh’ voerden helaas de boventoon. Ja, dit waren twee intensieve maar leuke weken.

Inmiddels heb ik al drie dagen van de tweede periode erop zitten. Al mijn ervaringen en belevenissen van het eerste semester neem ik mee om herhaling van fouten en toestanden te voorkomen. Zo bevinden mijn schoolboeken zich keurig opgestapeld in een boekenkast in plaats van roekeloos op de grond. Ja, ik neem de trap naar boven en verdwijn niet stilletjes met de lift.

Damn you weather!

Seasons

Als je het over Nederland hebt praat je vaak over het weer. Ja, het weer is onlosmakelijk verbonden aan Nederland. Warmte, kou, regen, hagel, sneeuw, zon en wind. Ja, alles komt voor. In normale omstandigheden maak je vooral de zon mee in de zomer, regen en wind in de herfst en sneeuw en hagel in de winter. Dat is logisch en kun je van op aan. Maar de laatste tijd vind ik het niet meer zo duidelijk. Nee, er is geen logisch verklaring voor te bedenken.

Oké, ja natuurlijk wel. De opwarming van de aarde de stijgende CO2 in de ozonlaag en smeltende gletsjers op de Noordpool. Maar daar ga ik het nu niet over hebben. Nee, ik vraag mij af of je dit herkent? Je begint de dag al vroeg, je wekker gaat bijvoorbeeld al om zes uur, om op alles voorbereid te zijn trek je laagjes aan. Jas, T-shirt, broek en een vest. Om goed voorbereid te zijn heb je de avond van tevoren opgezocht welk weer het die dag zou worden. Na even vlug buiten de temperatuur gevoeld te hebben besluit je om een paraplu mee te nemen en laat je jouw zonnebril thuis. Als je eenmaal in de trein zit en er wel twee keer een bui los barst denk je een goede keuze gemaakt te hebben met je paraplu.

Maar dan rond één uur verandert alles, in plaats van 16/17 graden en kans op een bui, kom je terecht in een strak blauwe lucht en een oase van zon. Ja, daar sta je dan paraat met je paraplu. En nee, dit is niet één keer voorgekomen, elke keer mislukt het weer. Heb je gerekend op een koude dag, sjouw (oké, een beetje overdreven) je voor niets een sjaal mee. Ja, ik heb het nu al iets te vaak meegemaakt. In de regen met een zonnebril en een paraplu of sjaal op een zomerse dag. Mocht het dan gaan losbarsten krijg ik het zelfs voor elkaar om mijn jas te vergeten. Nee, ik ben blij dat de herfst nu echt is begonnen en ik er met een jas en paraplu tegen aan kan. Ook vier ik dat ik geen onnodige accessoires meer mee te sjouwen. Of nou ja, met nog een paar extra zomerse dagen is niets mis. Maar ja, of Nederland daar nog zin in heeft moeten we maar afwachten.

Arrivederci!